Het informed consent-model in genderzorg: beloften en problemen
Het "informed consent"-model voor genderzorg — waarbij patiënten hormonen kunnen krijgen na het tekenen van een toestemmingsformulier, zonder verplichte psychiatrische evaluatie — groeide snel in de VS. Het model werkt voor informatiebevoegde volwassenen, maar voor minderjarigen roept het fundamentele vragen op: kunnen kinderen de langetermijngevolgen van onomkeerbare behandelingen echt begrijpen? De Cass Review, rechtszaken en beleidsveranderingen zetten dit model onder druk.
Het "informed consent"-model in genderzorg groeide in de VS als reactie op lange wachttijden en het gevoel dat psychiatrische "gatekeeping" onnodig leed veroorzaakte. Het model houdt in: een patiënt verklaart te begrijpen wat een behandeling inhoudt en de risico's te accepteren, en ontvangt vervolgens de hormoonbehandeling — zonder verplichte psychiatrische evaluatie.
De problemen bij minderjarigen
Voor minderjarigen zijn de problemen fundamenteel: het is omstreden of adolescenten de langetermijngevolgen van onomkeerbare behandelingen echt kunnen begrijpen; comorbiditeiten kunnen de beslissingsvorming storen; de sociale en online omgeving beïnvloedt wat een tiener "wil"; en beslissingen die onomkeerbaar zijn worden genomen door het zelfperceptie van de vijftienjarige, niet de twintigjarige.
Rechtszaken over informed consent
Het informed consent-vraagstuk staat centraal in de rechtszaken van detransitioners. Fox Varian, Prisha Mosley en anderen stellen dat het informed consent dat ze gaven als minderjarige niet geldig was.
De Cass Review-aanbeveling
De Cass Review aanbeval dat het informed consent-model niet voldoende was voor genderzorg aan minderjarigen.
Bronnen:
- Keira Bell vs Tavistock (2020). Transspijt.nl.
- Cass Review-conclusies. Transspijt.nl.