Het informed consent-model: hoe een laagdrempelig systeem voor hormonen onomkeerbare schade toestond
Het informed consent-model vervangt grondige diagnostiek door een zelfverklaring van de patiënt. Geen psychiatrische beoordeling vereist. Geen observatietermijn. Planned Parenthood schrijft zo in 30 minuten testosteron voor. Meerdere detransitioners op deze site — Cristina Hineman, Michelle Zacchigna, Ollie Davies — ondergingen dit traject. Nu volgen de rechtszaken.
Jarenlang was een psychiatrische evaluatie standaard vereist voordat een patiënt geslachtshormonen kon krijgen in het kader van een gendertransitie. In de loop van de jaren 2010 werd dat model in grote delen van de westerse wereld vervangen door het informed consent-model.
Wat het informed consent-model inhoudt
Het model draait om één principe: de patiënt verklaart te begrijpen wat de behandeling inhoudt. Op basis van die verklaring schrijft de arts voor. Geen psychiatrische evaluatie vereist. Geen observatietermijn. Geen onderzoek naar of de gendervraag voortkomt uit onderliggende psychiatrische problematiek.
Hoe het in de praktijk werkt
In de VS paste Planned Parenthood het informed consent-model op grote schaal toe. Dat leidde tot situaties als die van Cristina Hineman: kort na haar achttiende verjaardag schreef Planned Parenthood haar binnen dertig minuten testosteron voor, zonder vragen over haar Asperger-syndroom.
Waarom het model gevaarlijk is
Het informed consent-model heeft drie structurele gebreken: het elimineert differentiaaldiagnose, het beschermt kwetsbare mensen (autisme, trauma, psychiatrische comorbiditeit) niet, en het verplaatst de verantwoordelijkheid naar de patiënt.
De rechtszaken
Het informed consent-model staat nu centraal in tientallen rechtszaken. De Cass Review (2024) concludeerde dat het bevestigende model onvoldoende wetenschappelijk is onderbouwd. Finland, Zweden en andere landen eisen inmiddels psychiatrische evaluatie als voorwaarde voor medische behandeling.
Bronnen:
- SEGM. The Informed Consent Model. segm.org
- Cass Review (2024). cass.independent-review.uk