Een in 2025 gepubliceerd peer-reviewed artikel in het Journal of Sex & Marital Therapy zet voor het eerst systematisch uiteen hoe detransitie het seksuele leven beïnvloedt. De studie identificeert drie centrale thema's: trauma, rouw die maatschappelijk niet erkend wordt (disenfranchised grief), en onvervulde zorgbehoeften.

Trauma als centraal thema

Deelnemers beschreven seksuele disfunctie, verlies van gevoel en lichamelijke vervreemding als directe gevolgen van medische transitie. Vaginoplastie, orchidectomie, mastectomie en langdurig hormoongebruik hebben elk specifieke seksuele gevolgen die na detransitie niet automatisch verdwijnen — en in sommige gevallen permanent zijn.

Rouw zonder erkenning

De studie introduceert het begrip disenfranchised grief voor de situatie van detransitioners: rouw om verlies dat door de omgeving niet als zodanig wordt erkend. Detransitioners rouwen om verloren lichaamsdelen, verloren vruchtbaarheid, verloren jaren en verloren relaties — maar dat rouwproces vindt plaats in een culturele context waar hun ervaringen politiek beladen zijn.

Onvervulde zorgbehoeften

Bijna alle respondenten rapporteerden dat zorgverleners hen nooit hadden gevraagd naar seksuele gevolgen van medische transitie — niet voor de ingreep, niet erna, en zeker niet na detransitie. Er bestaat nauwelijks gespecialiseerde zorg voor detransitioners die seksuele problemen ervaren.

Belang voor de klinische praktijk

De auteurs pleiten voor routinematige aandacht voor seksuele gevolgen in de nazorg na genderbehandeling, en voor gespecialiseerde ondersteuning voor detransitioners.

---

Bronnen:

• Tandfonline / Journal of Sex & Marital Therapy (2025). Challenges of Sexual Life after Detransition: Trauma, Disenfranchised Grief, and Unmet Needs.