In Frontiers in Psychology (2021) publiceerden Devita Singh, Susan Bradley en Kenneth Zucker een uitvoerig follow-up onderzoek. Onderwerp: wat is er geworden van jongens die als kind gediagnosticeerd waren met gender-identity-disorder?

Het cohort

Het onderzoek volgde 139 jongens die als kind — meestal tussen 3 en 12 jaar — bij de kliniek werden gezien. Zij vertoonden uitgesproken gender-non-conform gedrag.

De uitkomst

• 63,6% werd als volwassene homoseksueel of biseksueel.
• De rest verdeelde zich over heteroseksualiteit en (een klein percentage) persisterende trans-identiteit.

In de algemene mannelijke bevolking is ongeveer 2-5% homoseksueel of biseksueel. Het Toronto-cohort komt daarmee uit op een veelvoud — wat betekent dat "gender-non-conform jongetje" in de kindertijd statistisch een veel betere voorspeller is van toekomstige homoseksualiteit dan van toekomstige trans-identiteit.

Wat dit zegt over het affirmatieve model

Het affirmatieve model interpreteert gender-non-conformiteit als signaal van trans-identiteit en stuurt aan op sociale en medische transitie. Het Singh-Bradley-Zucker-onderzoek toont aan dat dit signaal in werkelijkheid in 9 van de 10 gevallen een andere uitkomst voorspelt.