In 2022 publiceerde het Trans Youth Project een veelbesproken studie in Pediatrics: een 5-jaars follow-up van 317 kinderen die voor hun twaalfde jaar sociaal waren getransitioneerd.

Wat de studie vond

• 94% identificeerde zich nog als binair transgender
• 3,5% identificeerde zich als non-binair
• Slechts 2,5% identificeerde zich als cisgender
• 7,3% had op enig moment een "retransitie" meegemaakt

De dominante interpretatie: stabiel en veilig

Voorstanders van gender-affirming care gebruiken deze studie als bewijs dat kinderen die vroeg sociaal transitioneren, dit later zelden "terugnemen".

De kritische lezing: een ander verhaal

• Historisch desisteert 61–88% van de kinderen met genderdysforie als ze niet sociaal transitioneren
• Na vroege sociale transitie desisteert slechts 2,5%
• Dit kan betekenen dat de sociale transitie zelf de persistentie veroorzaakt

Het mechanisme

Onderzoek van Steensma et al. (2013) liet zien dat sociale transitie de sterkste voorspeller is van persistentie. Een kind dat op school als meisje door het leven gaat, bouwt een sociale identiteit op die moeilijk terug te draaien is.

Wat ontbreekt in de studie

Een cruciale beperking: de studie heeft geen controlegroep van kinderen met vergelijkbare genderdysforie die niet sociaal transitioneerden.