Walt Heyer: de oudste stem van de detransitiebeweging
Walt Heyer is een van de oudste publieke stemmen van de detransitiebeweging. Hij transitioneerde in de jaren 1980 en werkte jarenlang als transgender vrouw, voordat hij in de jaren 1990 detransitioneerde na religiöuze bekering en ontdekking van zijn dissociatieve stoornis.
Walt Heyer behoort tot de vroegste generatie publieke detransitioners in de VS. Hij onderging in 1983 een geslachtsoperatie en leefde jarenlang als transgender vrouw. In 1990 keerde hij terug naar zijn mannelijke identiteit — een proces dat hij verbindt met zijn reli giøuze bekering en zijn diagnose van dissociatieve identiteitsstoornis.
SexChangeRegret.com
Heyer runt de website SexChangeRegret.com, een van de eerste en bekendste platforms voor detransitioners op internet. De site bevat verhalen van mensen die spijt hebben van genderbehandeling en biedt informatie over alternatieven.
De website is een referentiepunt voor veel detransitioners en wordt geciteerd in media en beleidscontexten. Het is echter ook bekritiseerd omdat het een religiøus perspectief hanteert dat niet universeel deelbaar is.
Zijn boeken
Heyer publiceerde meerdere boeken over zijn ervaring en de bredere kwestie van genderbehandeling, waaronder Paper Genders en Gender, Lies and Suicide. Zijn focus ligt op het verband tussen psychische aandoeningen en genderdysforie — en zijn stelling dat behandeling van de onderliggende aandoening effectiever is dan genderbehandeling.
Zijn positie in het debat
Heyer's reli giøuze perspectief onderscheidt hem van jongere detransitioners als Chloe Cole, Prisha Mosley en anderen die geen reli giøuze motivatie hebben voor hun detransitie. Dit is relevant: in het publieke debat wordt religiøus gemotiveerde kritiek op genderzorg anders ontvangen dan seculiere medische kritiek.
Heyer was echter vroeg in het aantonen dat spijt over genderbehandeling bestond en reëel was — lang voordat de wetenschappelijke en beleidsmatige discussie dit erkende.
Bronnen: