Veel jongeren die worstelen met hun identiteit, omschrijven hun gevoel met woorden als: "Ik voel me meer een meisje dan een jongen" of "Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik eigenlijk een vrouw ben." Die omschrijving klinkt duidelijk. Maar als je er goed naar kijkt, beschrijft ze iets wat eigenlijk niet mogelijk is.

Wat betekent het om je "als vrouw" te voelen?

Stel jezelf de vraag: hoe voelt het om vrouw te zijn? Het eerlijke antwoord is dat niemand dat weet. Er is geen innerlijke ervaring van "vrouwelijkheid" of "mannelijkheid" die je met een ander kunt vergelijken. Wat mensen hebben, zijn lichamen, hormonen, ervaringen en sociale rollen — maar geen uniek herkenbaar gevoel dat je kunt identificeren als "zo voelt het om vrouw te zijn."

Wat je wél kunt voelen

Wat mensen die genderdysforie rapporteren, wél voelen, is reële en serieus te nemen: een gevoel van onbehagen in het eigen lichaam, het gevoel er niet bij te horen, angst of vervreemding rond puberteit, ongemak met de verwachtingen die aan hun geslacht worden gesteld. Al die gevoelens zijn echt. Maar ze vertellen niet automatisch iets over iemands geslacht. Ze vertellen dat er iets speelt.

Het gevoel als startpunt, niet als eindpunt

Er zijn vele redenen waarom iemand zich ongemakkelijk kan voelen in zijn eigen huid: trauma, autisme, angststoornissen, pestgedrag, verwarring over seksuele oriëntatie. Elk van deze oorzaken kan leiden tot een diep gevoel van "dit klopt niet". Maar de oplossing verschilt fundamenteel per oorzaak. Hormonen en operaties zijn voor geen van deze situaties de juiste eerste stap.

De juiste vraag stellen

Als een jongere zegt "Ik voel me een meisje terwijl ik een jongen ben", dan is de meest helpende reactie niet: "Dan ben je transgender." De meest helpende reactie is nieuwsgierigheid: "Wat bedoel je daarmee? Hoe voelt dat? Wanneer begon dat? Wat speelt er in je leven?"

---

Bronnen:

• Cass Review (2024). cass.independent-review.uk