In 2025 verscheen in het gezaghebbende tijdschrift Archives of Disease in Childhood een uitgebreide systematische review en meta-analyse van het beschikbare bewijs voor puberteitsremmers bij jongeren met genderdysforie. De conclusies zijn ingrijpend.

Conclusie: aanzienlijke onzekerheid

De onderzoekers concluderen dat er "aanzienlijke onzekerheid blijft" over de effecten van puberteitsremmers op jongeren met genderdysforie. Het beschikbare bewijs wordt beoordeeld als "zeer lage kwaliteit".

Er is onvoldoende of inconsistent bewijs over psychische gezondheid, botdichtheid, hersenontwikkeling, cardiovasculäre gezondheid en vruchtbaarheid.

Het "stop-knop" argument ontkracht

Klinieken presenteren puberteitsremmers vaak als een reversibele "stop-knop". De meta-analyse ondermijnt dit argument: bijna 100% van de jongeren die puberteitsremmers kregen, ging vervolgens over op cross-seks hormonen. De remmers blijken daarmee geen neutrale pauzeknop, maar een de facto eerste stap in een onomkeerbaar traject.

Internationale context

• Het Britse Cass Review (2024) noemde het bewijs "opmerkelijk zwak"
• Finland (2020) classificeerde hormonale behandeling bij jongeren als "experimenteel"
• Zweden (2022) stopte met het voorschrijven van puberteitsremmers buiten klinische studies
• Denemarken (2023) beperkte het gebruik tot geregistreerde klinische trials

---

Bronnen:

• Systemic review and meta-analysis: Puberty blockers for gender dysphoria in youth. Archives of Disease in Childhood (2025). PMC