Snel affirmeren zonder screening: het risico van het rapid gender affirmation-protocol
In 'rapid gender affirmation'-klinieken wordt de genderidentiteitsverklaring van een adolescent als startpunt genomen, en wordt zo snel mogelijk behandeld — sociale transitie, puberteitsblokkeerders, hormonen. Psychologische screening op comorbiditeiten is beperkt of afwezig. Klokkenluiders in klinieken als Tavistock (VK) en Washington University (VS) rapporteerden dat kwetsbare jongeren — met autisme, trauma, eetstoornissen — door dit systeem heen gleden zonder adequate beoordeling.
Terwijl traditionele genderzorg uitgebreide psychologische screening vereiste voordat medische stappen werden gezet, propageerden sommige klinieken en organisaties het "rapid gender affirmation"-model: affirm first, treat quickly, minimize barriers. Dit model brengt specifieke risico's met zich mee voor kwetsbare jongeren.
De aanpak
In het rapid gender affirmation-model wordt de genderidentiteitsverklaring van de patiënt als vertrekpunt genomen, is uitgebreide psychologische screening op comorbiditeiten minimaal of afwezig, wordt behandeling zo snel mogelijk gestart, en worden vragen over de genderidentiteit als "conversie" beschouwd.
Klokkenluiders over de praktijk
Meerdere klokkenluiders beschreven de praktijk in hun klinieken: Tavistock (VK), waarbij patiënten met ernstige psychiatrische comorbiditeiten het behandelprotocol doorliepen zonder adequate screening, en Washington University (VS), waarbij Jamie Reed een informele "affirm and treat"-cultuur beschreef.
Cass Review over het affirmatieparadigma
De Cass Review (2024) stelde expliciet dat de klinische cultuur in het VK zodanig was dat behandelaars geen vragen durfden te stellen over de genderidentiteitsverklaring van een patiënt, uit vrees voor beschuldiging van "conversie."
Bronnen: